ERCİŞ HATIRASI
Duyduklarımızla gittik öncesinde,
Gördüklerimizle yaşadık içinde,
Ve hissettiklerimizle, zihnimizdekilerle döndük olduğumuz yere…
Bazen yıkık bir binanın arasındaki eşyalar,
Bazen enkazdan çıkan birinin anlattığı anlar,
Bazen yakınını kaybedenlerin gözlerindeki yaşlar,
Bazen şiddetini arttıran sallantılar…
Yardım ettiğin, destek verdiğin hatta hiçbir şey yapmasan bile sırf orda olduğun, zor zamanını paylaştığın için bir amcanın yürekten gelen duası,
Yanından geçen teyzenin ansızın gelip sana sarılması,
Kara gözleri, ışıldayan gözbebekleriyle sana hayranlıkla bakan, belki de büyüyünce senin gibi insanları kurtaran, hizmet sunan olmayı hayal eden çocukların gelip elini tutması…
Muhtaç olmasına rağmen “benden daha zor durumda olan” vardır diye düşünen iyi niyetliler,
Sürekli almalarına rağmen yağmalayıp, “hep bana” diyen memnuniyetsizler,
Her yerde, her zaman olduğu gibi aynı coğrafyadan olsa da farklı zihniyettekiler…
Bayram sabahını görevdaşlarımızla kutlamak,
Çadır aralarında gezerken “bu da bizden olsun” diye şekerlerimizi paylaşmak,
İçimize işleyen soğuğa rağmen gece ayazında, çadırlardan yansıyan ışıkla, ambulansların siren sesi eşliğinde Erciş’e bakmak…
Yemek dağıtılırken kendinden büyük tencereyi almış, diğer çocuklara yetişmek için koşturan minik ayakların sahibi çocukları izlemek,
Yaşadıklarının etkisinde, yaşanmamışlıklarının belirsizliğinde olan insanları dinlemek,
Ömrünün hangi zaman diliminde olursa olsun herkesin yüzünde aynı ifadeyi görmek,
“Her şeye rağmen” diyerek yaşama sarılan, sahip olduklarının kıymeti ve umudunun gücüyle yeni güne başlayanlar olduğunu bilmek…
Nerden gelmiş olursa olsun, aynı amaç için buluşan görevdaşlar,
Paylaşılan kahveler eşliğinde muhabbetlerle başlayan arkadaşlıklar,
Aynı çadırın çatısı altında, herkesin kendi dünyasında farklı özlemleriyle uyku öncesi kurulan hayaller ve görülen rüyalar,
Yorgun olsa da bedenler, gönüllülüğü ve yapmış olduğu işin, sunduğu hizmetin öneminin bilinciyle içinde beliren huzurla başlayan sabahlar…
Dönüş için hazırlanırken yürekte biriken duygular, akıllarda kalan anılar,
“Bir gün yeniden karşılaşırız” cümlesiyle vedalaşmalar,
Kurulan dostluklar, yeni arkadaşlarla irtibatı koparmamak için telefona eklenen numaralar,
“Yine geleceğim” diyen gözlerle geriye dönüp son bakışlar,
İşte bunlar Erciş günlerimden satırlarıma yansıyanlar ;)
Psk. Esra ALEMDAROĞLU
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir, teşekkür ederiz.
Bu içeriğe yorum yapan ilk siz olun!